Het parcours stelt weinig voor qua hoogteverschil. Er zitten wel twee korte hellingen in, maar die zijn zo licht dat ze nauwelijks invloed zullen hebben op het koersverloop. Het peloton rijdt lange tijd langs de kust en maakt onderweg verschillende lussen, waardoor de wind een rol kan spelen. Als die opsteekt, kan het onrustig worden en is het opletten voor breuken in het peloton. Zonder wind lijkt alles echter vrij rechttoe rechtaan te verlopen.​

​

Richting de finale blijft het overzichtelijk. De wegen zijn breed en geven de ploegen genoeg ruimte om zich te organiseren voor de sprint. De renners komen van zuid naar de aankomst en draaien in de laatste honderden meters nog een keer af, waarna een licht oplopende strook naar de finish volgt. ​

​

De slotkilometer bevat hier en daar wat versmallingen door straatmeubilair, wat altijd voor nervositeit zorgt in een eerste rit. Zeker omdat iedereen nog fris is en meteen voor die roze trui wil gaan. Dat maakt het positioneren extra belangrijk en kan voor een hectische aanloop zorgen.

​

Alles wijst op een klassieke openingsetappe waarin een vroege vlucht weinig kans krijgt en het peloton controle houdt richting een massasprint. Alleen de wind kan daar nog verandering in brengen. Als die rustig blijft, krijgen we normaal gezien een sprint met een grote groep, en dus meteen een duidelijke eerste krachtmeting tussen de snelste mannen van het peloton.

​

Favorieten: Milan, Groenewegen, Magnier

​