Na een lange vlakke aanloop langs onder meer het Lago Maggiore begint het venijn. Eerst krijgen de renners de klim naar Bieno voor de wielen, 2,4 kilometer aan 5,5%, wat vooral dient als opwarming voor wat volgt. Meteen daarna loopt de weg verder omhoog richting Ungiasca. Die klim is 4,7 kilometer lang aan 7,1%, maar dat gemiddelde vertelt niet het hele verhaal, want het steilste deel zit in de laatste kilometers waar de percentages duidelijk hoger liggen.

​

De top van deze klim ligt op iets meer dan 13 kilometer van de finish en dat maakt het een ideaal moment om aan te vallen. Sprinters die nog over zijn krijgen nauwelijks tijd om terug te keren, terwijl aanvallers meteen kunnen doorzetten richting de afdaling en de vlakke slotkilometers. Het is precies dat soort finale waarin positionering en timing doorslaggevend worden.

​

Het is moeilijk om hier een gecontroleerde sprint te verwachten. De aanloop is dan wel eenvoudig, maar de combinatie van de klim en de korte afstand tot de meet maakt het bijzonder lastig om alles weer samen te brengen. Zeker na een zware reeks etappes zal niet elke ploeg nog de organisatie hebben om dit recht te trekken.

​

Alles wijst dus opnieuw richting een scenario waarin een sterke vlucht vooruit blijft of waarin er op de klim wordt aangevallen en een kleine groep voor de zege strijdt. Een sprint is weinig waarschijnlijk, maar als die er komt dan met een uitgedund peloton en niet met een volledige groep.

​

Favorieten: Ganna, Stuyven, Morgado