Etappe 17:
Op woensdag 10 september staat het peloton voor een korte, maar pittige bergetappe: van O Barco de Valdeorras naar de Alto de El Morredero, over ruim 137 kilometer waarin maar liefst circa 3.370 hoogtemeters verzameld zijn. Het is geen etappe met meerdere lange cols, maar de slotklim van 18,1 kilometer aan gemiddeld 6,3%, met uitschieters tot 16%, zal verpulverend zwaar worden. Deze passage wordt voor het eerst beklommen over een nieuwe, nog steilere zijde, goed voor een pure test van klimmerskracht en uithoudingsvermogen.
De etappe opent met enkele aanloopklimmetjes en een heuvelzone waarin al vermoeidheid kan toeslaan. Tussen kilometer 40 en 75 liggen klimmen zoals de Paso de las Traviesas (7,8 km aan 4,2%) en een scherper muurtje van 1,1 km aan circa 6,5%, maar de hoofdmoot komt pas daarna. De slotklim is een soort drietrapsraket die hard begint: eerst 3,5 km aan 10,3%, gevolgd door 4,3 km aan 8,7%. Na een kort herstel gaat het laatste deel verder met 3,8 km aan 7,3% richting de top.
Na twee weken vol slopend klimwerk zal deze rit het peloton nog dieper op de proef stellen. De vermoeidheid stapelt zich op en het klassement krijgt steeds duidelijkere vormen. In de top tien zullen belangen doorslaggevend zijn: verdedigen, aanvallen, consolideren of schuiven. De drager van de rode trui kan kiezen voor een defensieve aanpak of, als hij zich sterk voelt, opnieuw de toon zetten en zijn heerschappij onderstrepen. Voor vluchters ligt er een kans wanneer het peloton niet strak controleert, maar enkel dan. Deze dag kan bepalend zijn voor het eindpodium, met mogelijk verschuivingen in de posities. Tegelijk kunnen renners bij wie de tank leeg is onverbiddelijk door het ijs zakken. Eén ding is zeker: er zal een stevige strijd om de rode trui losbarsten. Of dat ook de strijd om de ritzege wordt valt af te wachten, maar door de korte etappe en zwaarte van de slotklim lijkt het ons wel waarschijnlijk.
Topfavorieten: Vingegaard, Almeida, Hindley