In de eerste helft van de etappe lijkt het nog vrij rustig, met vooral glooiende wegen. Maar naarmate de dag vordert stapelen de inspanningen zich op. Er volgen meerdere beklimmingen, geen van allen beslissend op zich, maar samen zorgen ze ervoor dat het peloton al flink vermoeid aan de slotklim begint. En dat is precies waar deze etappe om draait.

​

De slotklim naar Blockhaus is 13,6 kilometer lang aan gemiddeld 8,4%. Vooral het middendeel is zwaar, met lange stukken rond 9 à 10%. Na zo’n lange dag in het zadel komt die klim extra hard binnen. Dit is geen klim waar je je kan wegsteken, hier komen de verschillen vanzelf als het tempo hoog ligt.

​

Omdat het de eerste aankomst bergop is, blijft het altijd wat afwachten hoe de koers zich ontwikkelt. Het kan even duren voor iemand echt durft te versnellen. Wie een mindere dag heeft, zal dat wel meteen voelen. Het is typisch zo’n rit waar je de Giro niet wint, maar wel al veel kan verliezen.

​

Een vroege vlucht maken is mogelijk, maar de kans lijkt eerder klein dat die standhoudt. De etappe is lang genoeg om ruimte te geven, maar de slotklim is zwaar genoeg om alles weer samen te brengen. Zeker omdat dit een aankomst is die veel renners willen winnen.

​

Wat wel vaststaat is dat we hier voor het eerst echte verschillen gaan zien tussen de klassementsrenners. Na 244 kilometer en 4.600 hoogtemeters is er geen plaats meer om te schuilen. Dit is de eerste dag waarop de Giro echt begint te leven en waar duidelijk wordt wie klaar is voor het grote werk en wie niet.

​

Favorieten: Vingegaard, Pellizzari, Hindley