Meer dan 150 kilometer gebeurt er nauwelijks iets. Het parcours is zo goed als vlak en ideaal om de koers onder controle te houden zou je denken, maar wij verwachten dat de klassementsploegen na wat de voorbije dagen allemaal al plaats heeft gevonden ze er hier geen probleem mee hebben om de vlucht te laten rijden. 

​

Pas in de laatste 30 kilometer verandert het karakter van de etappe. Eerst loopt het geleidelijk omhoog via een langere klim van iets meer dan 10 kilometer aan ongeveer 4 à 5%. Dat is niet zwaar genoeg om verschillen te maken, maar het zorgt er wel voor dat de benen stilaan vollopen richting de slotklim.

​

Die finale klim naar Corno alle Scale is onregelmatig opgebouwd. In het begin valt het nog mee, maar richting het einde wordt het echt lastig. De laatste 3 kilometer zijn doorslaggevend, met gemiddeld zo’n 10% en een strook van 1 kilometer aan 12,5%. Daar gaat het gebeuren.

​

Omdat alles zo lang rustig blijft, is de kans groot dat veel renners hun kaarten bewaren tot dat steile slot. Het tempo zal oplopen, maar echte aanvallen komen meestal pas in die laatste kilometers. Dat maakt het een typische klim waar het verschil in één beslissende aanval gemaakt wordt.

​

Voor het klassement is dit opnieuw een belangrijke dag, al zullen de verschillen waarschijnlijk niet enorm zijn. Het is vooral een kwestie van geen slechte dag hebben, want op zulke steile percentages kan het snel gaan als iemand kraakt. Na deze etappe volgt een rustdag en dat maakt het extra interessant om te zien wie nog één keer alles durft te geven vooraleer het peloton even kan herstellen.

​

Favorieten: Zana, Harper, Poels