U bent al lang bezig in de koers. Was wielrennen al van jongs af aan uw grote passie?
Ik ben pas op mijn vijftiende begonnen met wielrennen, maar het werd meteen al snel een grote passie. Ik had toen ook de droom om prof te worden. Tijdens mijn carrière kreeg ik naar het einde toe ook de ambitie om als coach aan de slag te gaan. Ik voelde me namelijk al tijdens mijn carrière een dienstbare renner voor kopmannen als Robert Gesink, Bauke Mollema en Steven Kruijswijk. Ik had het gevoel dat ik met mijn ervaring iets kon betekenen. Dat wilde ik doorgeven aan jongere renners die meer talent hadden dan ik, en hen zo leiden tot successen die ik zelf niet heb gehaald. De laatste jaren merkte ik dan ook dat je als coach daarin een
veel grotere impact kunt hebben dan als renner.
 
Die impact heeft u zeker al gehad bij uw ploeg. Wat is het mooiste moment dat u als ploegleider ondertussen al hebt meegemaakt?
Het mooiste moment is zeker die eerste Tourzege met Vingegaard in 2022. Maar alsje een grote ronde wint, zoals bijvoorbeeld de eerste met Primož Roglič in de Vuelta van 2019, is dat vooral een proces waar je drie weken en langer mee bezig bent. Je kunt pas blij zijn aan de finish van de laatste etappe, want daarvoor denk je nog steeds: als er nu pech is, kan het helemaal om zeep zijn. Er zijn nog veel mooie momenten tijdens wedstrijden die je aan het winnen bent. Ik denk ook aan Wout, die in Calais wint na een tactische zet die we samen hadden bedacht, of Jonas, die wint op de Col du Granon, maar zeker ook aan de overwinning van Wout dit jaar in Parijs. Er zijn veel mooie momenten, maar het is zo dat de adrenaline die gepaard gaat met een wedstrijd winnen en dus als eerste over de streep rijden een ander soort emotie geeft dan het winnen van een grote ronde.

​

Hoe zat dat dan in de Vuelta van dit jaar? Door de protesten werd de slotrit stopgezet en het eindpodium geannuleerd. Toen zijn de renners met een zeer mooi initiatief gekomen, hoe hebt u dat ervaren?
Het was tijdens de Vuelta uiteraard heel vaak niet leuk, met onder meer renners die zich niet veilig voelden. Wij wilden uiteraard doorgaan, want we wilden die Vuelta winnen. Wat die laatste dag betreft, wist men eigenlijk al dat het zeer moeilijk ging worden en had men misschien beter de koers gewoon afgelast, maar achteraf is het natuurlijk altijd makkelijk praten. Het was een grote deceptie dat we toen niet naar de binnenstad van Madrid konden. Het was ook de eerste keer dat ik mij niet veilig voelde. Er was uiteindelijk niets aan de hand, maar er was opeens heel veel politie die heel nerveus was voor mensen die 500 meter verderop aan het protesteren waren, en toen brak er wel wat paniek uit op die laatste dag. Maar we hebben dan ’s avonds met z’n allen een mooie huldiging voor elkaar gekregen, met dank aan Richard Plugge, die dat allemaal heel snel wist te organiseren nadat we wat hadden rondgebeld naar renners om te vragen of ze wilden komen. Alle truiwinnaars waren aanwezig en het voltallige podium, en dat was heel leuk.

​

Over het volledige seizoen dan, hoe blikt u terug?
We hebben een heel goed seizoen gehad met een overwinning in de Giro en Vuelta en een 2e plek in de Tour, maar het was geen megaseizoen want we wilden ook graag een klassieker winnen. Het voorjaar was best lastig voor ons en natuurlijk wilden we ook graag de Tour winnen, maar de 2e plek was het hoogst haalbare. We staan ook een beetje in de schaduw van het gigantische seizoen dat UAE heeft gedraaid, maar als we naar onszelf kijken dan moeten we heel tevreden zijn, twee grote rondes winnen is best bijzonder.

​

De Giro is pas op het allerlaatste moment in een beslissende plooi gevallen met een fenomenale Simon Yates en Wout van Aert. Kunt u ons nog even meenemen naar dat moment?
Als ik eerlijk ben, was ik een paar dagen met mijn vrouw op vakantie en was ik helemaal niet van plan om die etappe te kijken. Dit kwam doordat ik slechts enkele dagen vrij was tussen een hoogtestage en de Dauphiné, want ik was de Tour aan het voorbereiden. Toen ik hoorde dat Simon aan het aanvallen was, ben ik ergens in een café gaan zitten en hebben we op mijn telefoon het laatste uur van die wedstrijd gekeken. Simon had in de winter al aangegeven dat de Giro winnen zijn grote droom was. Met diezelfde Finestre waar hij in 2018 de roze trui op het laatst nog verloor, wat voor hem een grote deceptie was. Het was al sinds de winter de klim waar hij naar uitkeek. Het was natuurlijk het plan die dag, maar dat dan ook zo goed uitpakt met Wout die hem ook nog op sleeptouw kon nemen was geweldig. De week ervoor leefde vooral dat Simon heel erg goed was, maar dat Carapaz en Del Toro nog net wat beter waren. Dat zorgde ervoor dat dit een gigantische dag was.

 

Welke fase zitten jullie nu in de voorbereiding van volgend seizoen?
Het is een rustige periode voor de renners. Maar voor de coaches en het managementteam is het op dit moment heel druk. We zijn vooral bezig met evaluaties van vorig seizoen en voorbereidingen voor volgend seizoen. Op dit moment worden de planningen en doelstellingen gemaakt voor de renners en wordt er gekeken naar welke aanpak er volgend seizoen toegepast kan worden. Maar er moet nog veel gebeuren, vooral over de manier van aanpakken van de wedstrijden. De Tour is het grote doel, daar gaan we niet over debatteren. Maar er wordt ook gekeken naar wat we daarnaast willen bereiken: welke renner we naar bepaalde wedstrijden willen sturen en hoe we de talenten laten ontwikkelen. We krijgen elke dag vijf aanvragen voor niet-WorldTour-wedstrijden en we hebben drie dagen om daarop te antwoorden, daar wordt  dus ook druk mee beziggehouden. Over twee of drie weken weten wij welke wedstrijden wij willen rijden naast de WorldTour en dan gaan we organisaties benaderen.

 

Het wielrennen is de afgelopen jaren enorm veel veranderd op vele vlakken, welke veranderingen hebben volgens u de laatste jaren voor de grootste vooruitgang gezorgd?
De sport is veel professioneler geworden. De grootste vooruitgang is volgens mij geboekt op het vlak van voeding, met altijd nog meer koolhydraten en meer monitoring zodat iedereen altijd optimaal refueled is. Daar zijn hele grote stappen gezet, maar daarnaast ook wat het materiaal betreft. Met grote aandacht voor aerodynamica en tubeless banden, wat enkele voorbeelden zijn. Die zaken zorgen er allemaal voor dat wedstrijden altijd maar sneller gaan. De sport is enorm geprofessionaliseerd op alle aspecten, dat geldt dus ook voor coaching, qua voorbereidingen en tactieken enzovoort; dat speelt allemaal een rol.

​

Wordt dat soms niet te veel en te chaotisch al die details?
Nee, zeker niet. Het gaat inderdaad over de som van veel details, grote of kleine die wel het verschil kunnen maken. Ik vind het goed dat we nu wetenschappelijk bezig zijn en dat moet ook in een professionele sport, maar uiteindelijk zitten er nog altijd mensen op de fiets en iemand die 100% goed is voorbereid maar die mentaal niet goed in zijn vel zit, die gaat gewoon minder hard fietsen dan iemand die niet 100% voorbereid is maar wel mentaal gelukkig is. Dat mag natuurlijk ook niet vergeten worden.

 

Merkt u soms dat dat mentale aspect vergeten of verwaarloosd wordt in de topsport?
Niet verwaarloosd, maar het speelt wel een rol. Het is geen geheim dat wij heel erg houden van die professionele wetenschappelijke aanpak en dat is misschien niet voor iedereen het beste, niet iedereen kan daar mee om. Wielrenners krijgen heel erg veel betaald om te gaan koersen, maar uiteindelijk is het gewoon een harde sport waarin het draait om wedstrijden winnen en het niet alleen gaat om lol te hebben met elkaar.

​

We zijn ook geïnteresseerd in de Belgen die bij jullie in de ploeg rijden. Hoe kijkt u terug op de transfer van Victor Campenaerts en zijn eerste jaar terug bij jullie in de ploeg?
Het is heel duidelijk dat dit een hele goede match is. We hebben Victor al bij de ploeg gehad toen hij nog jong en een beetje onstuimig was, vol ideeën en met een heel grote motor. Hij was toen als renner nog meer gefocust op zichzelf. We hadden hem ook toen al graag gehouden, maar hij koos ervoor om elders meer voor zichzelf te kunnen rijden. Nu wilde hij terugkomen met het idee, ik wil de beste renners van de wereld aan overwinningen helpen. Victor is een geweldige kerel en ploeggenoot, een absoluut rolmodel en een voorbeeld van professionaliteit.

 

Hij viel naast zijn prestaties op de fiets in de tour ook nog op met zijn vlogs, wat vond u daarvan?
Voor mij hoeft hij geen vlog te houden. Het is leuk, maar het interesseert mij wat minder. Hij heeft gewoon veel lol in de ploeg en dat is natuurlijk ook heel belangrijk. Zoals ik al zei, de renners worden betaald om te presteren en niet enkel om lol met elkaar te hebben, maar als beide mogelijk zijn, dan is dat ideaal.

​

Er zijn ook twee Belgen vertrokken met Tiesj Benoot en Cian Uijtdebroeks, is dat een grote aderlating of kunnen jullie dat perfect opvangen?
Perfect opvangen zeker niet. Met name Tiesj is al jarenlang een vaste waarde in de ploeg voor bijna al onze hoofddoelen. Hij was iemand die op de fiets een beetje het verlengde was van de coaches en altijd een belangrijke rol had. Het is jammer dat hij vertrekt. Hij had gewoon een aanbieding van Decathlon waar hij geen nee op kon zeggen en dat moeten wij accepteren. Hij vertrekt in een goede verstandhouding, maar het zal zeker een aderlating zijn. Wat Cian betreft, hij was de laatste twee jaar iets minder aanwezig op onze hoofddoelen, maar het blijft natuurlijk een heel groot talent. Hij gaat nu hopelijk bij Movistar zijn geluk vinden, waar hij misschien wat meer vrijheid heeft om zijn eigen ding te doen en zelf kan kiezen welke wedstrijden hij wil rijden. Wij starten zowat elke grote ronde om te winnen, en daar hebben wij al Vingegaard en Yates voor. Cian kon daar natuurlijk veel van leren, maar hij heeft de laatste jaren helaas ook veel dieptepunten gehad door blessures. Dan doet het goed om te zien dat hij het laatste half jaar weer een beetje liet zien wat hij in zijn mars heeft.

​

Dan is er nog jullie Belgische kopman Wout van Aert. Hoe kijk je terug op zijn seizoen?
Ik denk dat Wout het hele jaar een hoog niveau had, maar tijdens de klassiekers kwam het er niet altijd uit. Hij had natuurlijk heel veel sterke ereplaatsen, wat goederesultaten waren, maar uiteindelijk niet precies waar Wout en wij voor waren gekomen. Wout wil graag de allergrootste wedstrijden winnen. Hij heeft een hele mooie rit gewonnen in de Giro en in de Tour, dus het was zeker geen slecht jaar. Ik denk echter dat Wout graag nog meer wil laten zien, hij legt de lat hoger, en hopelijk lukt dat volgend jaar nog iets beter.

​

Hebben jullie naar volgend jaar toe al een idee over hoe hij zijn voorbereiding wil gaan aanpakken? Zo hanteerde hij de voorbije twee jaren vaak een andere aanpak met een hoogtestage dichter bij de heilige week, die ten koste ging van een deelname aan koersen als Milaan-Sanremo of de Strade Bianche. Is dat iets waar jullie nu al over uit zijn of ligt alles nog open?
Daar zijn we zeker al over uit, maar dat kan ik nog niet vertellen.

 

Dan over het veldrijden, zijn programma is nog niet bekend. Wanneer mogen we daar meer duidelijkheid over verwachten?
Om eerlijk te zijn is dat bij mij ook niet bekend. Dat is echt iets wat Wout en zijn trainer Mathieu Heijboer gaan bespreken. Hij gaat zeker crossen, maar het moet wel echt in het teken van het wegseizoen staan. Wout crost zelf heel erg graag en we zien daar zeker ook een meerwaarde in, waardoor we een manier zoeken om dat te combineren.

​

De voorbije seizoenen hebben we jammer genoeg enkele blessures gezien bij Van Aert, die vaak een opdoffer waren in zijn opbouw naar grote doelen. Met name vorig jaar moest hij in de winter erg lang revalideren. Hoe erg zal dat verschillen met dit jaar?
Inderdaad, door die blessure in de Vuelta van vorig jaar was hij in de winter vorig jaar heel erg gehaast. Hij wou ook toen graag crossen, al kon hij pas laat echt beginnen met trainen. Het was lang onduidelijk of hij wel zou kunnen crossen en dat dat niet te veel impact zou hebben op zijn knie bijvoorbeeld. Dit jaar heeft hij een keer een goede winter, waar hij op tijd een goede break kon hebben en hij nu gewoon langzaam een goede opbouw kan hebben, en dat zal hem hopelijk ten goede komen.

​

Hoeveel denkt u dat hij daardoor beter zal zijn?
Dat is moeilijk te zeggen, maar ik geloof dat het hem zal helpen en dat het een belangrijke rol kan spelen. Dat zullen we pas weten als we na het voorjaar de balans opmaken. In theorie, zoals we die nu hebben, zal het heel goed zijn.

 

Past het WK veldrijden in zijn voorbereiding?
Dat kan ik nu nog niet zeggen. Indien het perfect in zijn voorbereiding past, zal hij het WK rijden, maar dat zullen we moeten zien.

 

Matthew Brennan is een jong talent dat dit jaar al veel heeft gepresteerd. Hoe ziet u zijn ontwikkeling evolueren?
Brennan is absoluut een heel groot talent dat deze zomer nog maar 20 jaar is geworden. Hij won afgelopen seizoen al 12 koersen, waarvan 4 op WorldTour- niveau, dus wij zien hem in de toekomst zeker als één van onze grote kopmannen. Hij heeft het voordeel dat hij nu nog in de schaduw rijdt van Wout en Jonas, zo kan hij zich nu nog op het gemak verder ontwikkelen. Hij heeft de lat natuurlijk al heel hoog gelegd, dus hopen wij dat we verder kunnen bouwen op de stappen die afgelopen seizoen genomen zijn.

 

Ligt een overwinning in de grootste voorjaarsklassiekers binnen zijn mogelijkheden?

Hij heeft dit jaar in Parijs-Roubaix al laten zien dat hij die koers zeker aankan. Brennan kan enorm goed positioneren, is heel explosief, kan best goed een heuvel over en heeft ook zeer snelle benen. Dus in theorie zouden deze wedstrijden hem moeten liggen. Maar een Ronde van Vlaanderen volgend jaar is misschien nog te hoog gegrepen. 

​

Zien we volgend seizoen naast Pogacar ook Jonas Vingegaard terug in de klassiekers, zoals bijvoorbeeld Luik-Bastenaken-Luik en Ronde van Lombardije? 
Dat zullen we zien. Jonas is een renner die in de zware heuvelklassiekers zeker goed uit de voeten zou moeten kunnen, zoals Luik, San Sebastián, Lombardije, … Alles hangt ook af van de prioriteiten die hij zelf en wij als ploeg willen stellen. De Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix zal hij alvast nooit rijden. De vergelijking met Pogacar valt hier moeilijk te maken, want Pogacar is op dit gebied een andere en completere renner dan Jonas.

 

Om af te sluiten wat algemenere vragen. Als u de kans kreeg om iets te veranderen in het hedendaagse wielrennen, wat zou u veranderen?
Waar veel ploegen tegenwoordig naar streven is een nieuw verdienmodel, waarbij ploegen minder afhankelijk zijn van hun sponsors. Het is goed dat grote bedrijven Red Bull, Lidl, Decathlon, … ploegen overnemen en lange termijn plannen maken in het wielrennen. Maar het gaat ook met veel ploegen niet goed, en het huidige verdienmodel komt hen zeker niet voordelig uit. Dat zou in de toekomst moeten veranderen om meer ploegen stabiel te houden en te voorkomen dat ze zomaar verdwijnen als een sponsor afhaakt.

​

Lijkt u het een goed idee om mensen te laten betalen voor toegangstickets in bepaalde zones?
Als ik in Duitsland op het laagste niveau mijn zoontje wil zien spelen, betaal ik ook 3 euro toegang. Dus als dat mogelijk gemaakt kan worden in het wielrennen, dan is dat zeker een idee om eens over na te denken. Het probleem is denk ik meer de logistiek van dat verhaal, zoals het afzetten van bepaalde zones om daar dan een betaalmuur voor te zetten, lijkt mij heel moeilijk. Het afzetten van heel de etappe voor toegangstickets lijkt me al helemaal onmogelijk.

​

Misschien dat het in de grote rondes op populaire beklimmingen wel logistiek mogelijk is? 

Ja, ik denk dat het ook bijna zal moeten in de toekomst. Omdat de Tour de France zo enorm populair is, kan het soms nog maar op het randje zijn met wat veilig is. Als je kijkt naar het aantal mensen dat op de beklimming naar de koers komt kijken, is het voor de organisatie zeker belangrijk om daarover na te denken.

 

Is dat iets dat de renners zelf ook aangeven, dat het op bepaalde beklimmingen soms wat onveilig wordt door de gigantische opkomst? 
Ja, dat gebeurt. Het is soms al gevaarlijk als wij met de volgauto moeten passeren. Doordat de mensen zo dicht staan, wordt het soms onmogelijk om een doorgang te maken tussen al dat volk. Daarnaast moet je alert zijn dat je geen andere renners hindert als je een manoeuvre moet maken door een supporter. Het is natuurlijk indrukwekkend wanneer een renner aangemoedigd wordt door een zee van mensen, maar het blijft een gevaarlijke situatie. Dat zou al deels verholpen kunnen worden door meer hekken langs de kant van de weg te zetten.

​

Als u een koers uit het verleden opnieuw zou mogen doen, welke zou dat zijn?
Dat is een moeilijke vraag. Er zijn natuurlijk dingen die ik nu anders zou doen, maar het verleden is het verleden en je leert uit zulke momenten. Daardoor sta ik waar ik nu sta.

​

Hartelijk dank Grischa Niermann.
Met plezier!