Op zondag 26 april staat met Luik-Bastenaken-Luik opnieuw het vierde Monument van het seizoen op het programma. “La Doyenne” is zoals elk jaar een koers voor pure klimmers, met meer dan 259 kilometer op het programma en een opeenvolging van hellingen die vooral in de finale het verschil moeten maken.

​

De renners vertrekken in Luik en keren daar na een lange lus via Bastenaken opnieuw terug. In het eerste deel van de koers is het voortdurend op en af gaan, maar echte verschillen blijven doorgaans uit. De Côte de Saint-Roch en later de Col de Haussire zijn de eerste beklimmingen van de dag. Dit is vooral de fase waarin vroege vluchters hun kans wagen en een voorsprong proberen uit te bouwen.

​

De koers komt pas echt tot leven in de tweede helft. Vanaf een kleine tachtig kilometer van de finish volgt een loodzware opeenvolging van hellingen die het peloton volledig uit elkaar zal trekken. De combinatie van de Côte de Wanne, de Côte de Stockeu bekend van het standbeeld van Eddy Merckx en de Côte de la Haute-Levée zorgt voor een eerste serieuze schifting. Daarna blijft het tempo hoog met de lange Col du Rosier, gevolgd door de Col du Maquisard en de Côte de Desnié. Hier komt de finale stilaan in zicht en zullen al bij heel wat renners de benen vol lopen. 

​

De echte scherprechter volgt echter iets later met de mythische Côte de la Redoute. Op zo’n dertig kilometer van de finish is dit traditioneel dé plek waar de favorieten hun kaarten op tafel leggen. De steile percentages en het onregelmatige ritme maken het een ideale lanceerbasis voor beslissende aanvallen. Na La Redoute is het werk helemaal nog niet gedaan. Via de Côte des Forges trekken de renners richting de laatste grote hindernis van de dag: de Côte de la Roche-aux-Faucons. Met zijn steile stroken en ligging op iets meer dan 10 kilometer van de finish is dit vaak de plek waar de definitieve beslissing valt.

​

Na de top volgt nog een lastige uitloper richting Boncelles, waarna de renners in dalende lijn terugkeren naar Luik. De laatste kilometers zijn vlak, wat betekent dat een kleine groep nog kan sprinten om de overwinning, al komt een solo aankomst hier minstens even vaak voor.

​

Anders dan in de kasseiklassiekers draait het in Luik-Bastenaken-Luik minder om positionering en meeval, maar des te meer om pure klimkracht en het juiste moment kiezen. Wie hier wint, hoort zonder twijfel thuis bij de grootste renners van zijn generatie. Lees op onze website zeker ook onze algemene voorbeschouwing.